In 2019 schakelen alle medewerkers van Femma vzw over naar een nieuwe voltijds van 30 uur per week.  Dit actie-onderzoek loopt van 1 januari tot 31 december 2019. Wetenschappers van de TOR-groep van de VUB Brussel volgen de tijdsbesteding van de Femma-medewerkers en onderzoeken wat de effecten zijn van minder uren werken op henzelf en hun gezin. De resultaten van het onderzoek gaan we delen met beleidsmakers en het grote publiek. Hiermee willen we het debat voeding geven én zo verder streven naar een maatschappij in evenwicht.

Heel fijn initiatief

Franne Mullens en Julie Verbeylen zijn onderzoekers van de TOR-groep van de VUB. Hun promotor is professor Ignace Glorieux.

Franne Mullens: “Ik vind het heel fijn dat Femma dit initiatief nam. Als onderzoeker ben ik heel benieuwd naar de resultaten. In maart 2018 deden we een eerste meting bij alle medewerkers en bij sommige inwonende partners (vrijwillig). Tweede meting was in oktober 2018, de derde zal volgen in het voorjaar van 2019 en de vierde in het najaar van 2019. Zo maken we de vergelijking tussen 36 uur en 30 uur werken. We meten de tijd, wat medewerkers buiten hun werk doen, hoe ze zich voelen, de effecten op hun gezin, en zo meer.”

Julie Verbeylen: “Het resultaat kan alle richtingen uit, zeker binnen een gezin. Meestal is het zo dat de man de meeste uren buitenshuis werkt, vrouwen minder. In een ideale situatie zouden beide partners 30 uur per week werken.”

Ik vind het zo positief van Femma dat ze hun hele werkorganisatie herbekeken hebben.

Eigen situatie

Julie: “Ik werk van 9u tot 17u, heb weinig avondwerk. Ik probeer geen mails te lezen ’s avonds en in het weekend, maar dat gaat niet altijd. Het weekend blijft meestal vrij. Ik heb een partner, en we hebben een goede verdeling: mijn vriend doet de was en strijk. Om mijn werk gedaan te krijgen binnen 30 uur zou er iets moeten veranderen aan de werkorganisatie, bijvoorbeeld extra ondersteuning op het werk.”

Franne: “Ik heb ook een partner, geen kinderen. We werken 38 uur per week. Het drukke van het werk hangt van de planning af en of er deadlines zijn. Ik probeer zo weinig mogelijk buiten de uren te doen. Hetzelfde werk doen in minder tijd, kan voor extra druk zorgen. Daarom vind ik het zo positief van Femma dat ze hun hele werkorganisatie herbekeken hebben.”

Wetenschappers van de Vrije Universiteit Brussel,  Kind en Samenleving en Flanders Synergy volgen ons gedrag nauwlettend op en gaan conclusies trekken over wat minder werken effectief met een mens en zijn naasten doet. De resultaten van het onderzoek gaan we delen met beleidsmakers en het grote publiek. We beloven belangrijke inzichten te geven om verder te streven naar een maatschappij in evenwicht.  Het onderzoek kost 80.000 euro. Wil je het mee steunen?

Delen: 

Reacties

Ik vind het een super initiatief. Zelf ben ik 57 jaar.
Mijn grootvader werkte tussen de 60 en 70u per week, maar mijn grootmoeder was thuis. Nu werken jonge mensen elk 38u (76u gezinstijd) en heel vaak moeten ze nog 1u op en een 1u af rijden naar hun werk (vroeger werkte men bij de deur)en wordt er nog verwacht dat ze wat overwerken. Mijn zonen zien het niet zitten om daarnaast kinderen te hebben. Ze vinden de ratrace te groot en vrezen geen tijd meer te hebben voor "vrije tijd". Zelf moeten we langer werken en hebben we de zorg voor onze ouders (gelukkig nog alle 4 maar, 80+) en springen we zoveel mogelijk bij voor de kleinkinderen van ons dochter. Alle faciliteiten voor werkbaar werk worden opgeschoven naar 60+, wat het niet evident maakt. Politiekers hebben de mond vol van werkbaar werk, maar vergeten dat zorg voor kinderen en ouders ook werk is en doen er uiteindelijk niets aan, in tegendeel. Het wordt steeds moeilijker. Mocht iedereen 30u werken, alle andere verlofstelsels afschaffen (uitz het palliatief verlof) en het vrijgekomen geld en personen die instaan voor al die uitkeringen gebruiken om het verlies aan loon te compenseren en de vrijgekomen jobtime in te vullen. We zouden wat minder creches en faciliteiten voor ouderen nodig hebben. De bedragen waarop de belastingsschalen worden toegepast wat verhogen, zou het financieel voor iedereen geen groot loonverlies zijn. Er zou op die manier wat ademruimte komen voor iedereen (vooral ook voor mannen). De kansen voor vrouwen en mannen om door te stromen op de arbeidsmarkt zouden evenwichtiger worden. Vaak zie je de vrouw 50% werken en de man 100%. Laat ons dat gelijk maken elke 75%.
An Haesaert

Reactie toevoegen