Ik kan mijn ogen niet van Ramses afhouden.  Hij is nu acht en druk in de weer.  Hij speelt een opruimspel met zijn kleine zus van vijf.  Hij motiveert haar om zijn opruimaanwijzingen op te volgen: 'Als je de verkleedkleren in de koffer gooit, groeien er geen pootjes aan en kunnen ze niet weglopen' of 'Nu nog jouw kleren in de juiste wasmand leggen en de tekentafel vrijmaken in tien tellen.'  Hij is praktisch en deelt de grote opdracht om de kamers op te ruimen in in kleine en duidelijke taken voor zichzelf en zijn zusje.

Ik leun letterlijk en figuurlijk achterover.  Ik ben fier?  In onze huis geldt niet het gemiddelde verschil van 9,5 uur per week dat vrouw en man aan huishouden en zorg besteden.  Ramses kent een papa die kookt en terwijk de keuken opriomt; die kleren plooit en de ramen wast.  Als mijn vriendinnen op café klagen over huishoudelijke spanningen, dan houd ik wijselijk mijn mond.  Ik aanhoor hun dagelijkse strijd over huishouden en zorg.  Want daar gaat het meestal om in ruzies.  Ze zien hun partner doodgraag, maar waarom is het zo vanzelfsprekend dat vooral zij het huishouden in handen moeten nemen?  Ze zeggen van zichzelf dat ze zeuren, maar je zou voor minder.

Het lijkt wel universeel te zijn.  Je bent stralend verliefd.  Je hebt een heerlijke tijd samen en voor je het weet woon je samen met nog twee kinderen erbij en stap je in 'de dagelijkse zeur' over rondslingerende handdoeken of het gebrek aan zin en kunde om te koken of pampers te verversen.

Mocht ik een nieuwe partner kiezen, zou zijn verhouding tot huishouden en zorg een belangrijk selectiecriterium zijn.  i know, klinkt niet zo sexy, maar wist je dat een gelijke taakverdeling bijdraagt tot een beter sexleven?  Wel sexy dus!  Nu ik bijna veertig word en geloofwaardigheid win bij levenswijsheid, geef ik mijn gouden raad aan elke tiener op aarde:  'Erken huishoudelijk kapitaal als joker bij partnerkeuze en bij onderhouden van je relatie.' Tegen mijn neefjes zeg ik:  'Luister naar je wijze tante.  Niet sociaal, economisch of erotisch kapitaal zijn van tel.  Wil je als man goed in de markt liggen bij de partners van morgen, leer een stofzuiger hanteren.'

Wij brengen de volgende generatie groot en leggen de bouwstenen van de kwaliteit van hun intieme relaties.  Ik ben alvast fier op ons geleverde werk.  Ramses maakt nu al de beste gin tonics met vers geperste limoen.  Niet dringen dames of heren!  Hij is nog vrij en ik hou hem liever nog even bij ons.

Deze column verscheen eerder in het Femma magazine van april 2020.

Delen: 

Reacties

Dag Riet ik ben geen ouder maar wel meter en tante. De zotte tante die hen niet bijstuurt en opvoedt, maar wel het voorbeeld geeft dat samenleven ook samen dingen doen inhoudt. Mijn partner en ik verdelen de taken spontaan onder elkaar. Koken, inkopen doen, was, plas en strijk geen discussie, gewoon samen doen. En ik kan niet zeggen wat een heerlijk gevoel dat geeft. We zijn dan ook een "nieuw samengesteld duo" zoals ik het noem. Mijn partner, laat ik hem Wolf noemen, komt uit een groot gezin, 6de van 8 kinderen. Vader jong verloren, een moeder die "alleen" een groot gezin klaarstoomde naar een eigen onafhankelijk leven. Is elk lid van deze grote familie even wijs en geëmancipeerd volgroeid? Nee, maar ik had geluk. Mijn Wolf kleurt zijn eigen dag in met "huishoudelijke" taken. Voor mij een vanzelfsprekendheid, maar ik begrijp dat het voor velen nog een dagelijkse strijd is. Ik prijs me daarom gelukkig en volg je helemaal in je betoog. Ramses schenk nog eens vol :-). Groetjes Ellen.

Reactie toevoegen