Josephine Malay (41), alleenstaande mama en coach van gescheiden ouders, over de noodzaak van zelfzorg.

Josephine Malay kiest haar lijfleuze niet zomaar. Het parcours dat ze zelf heeft afgelegd, geeft haar de kracht om méér te zijn dan alleen maar alleenstaande mama. Zelfzorg en work-life-balans zijn de sleutelwoorden van haar verhaal. En ook die van Femma.

How do you change the world? One room at a time. Which room? The one you’re in.
-
Peter Block

Positief verhaal

Zelfzorg, het roept het beeld op van Virginia Woolfs A Room of One’s Own. Een kamer voor jezelf. Haar eigen kamer heeft Josephine op orde. Nu timmert ze aan die van andere alleenstaande ouders.

Ze doet dat dag in, dag uit als maatschappelijk assistent en als coach van gescheiden ouders. Maar vandaag, op De Dag van de Alleenstaande ouder, zet Josephine zich op een bijzondere manier in. In Leuven organiseert ze een manifest voor en door alleenstaande ouders. “We willen aan de alarmbel trekken”, zegt ze. “Het is niet alleen onze verantwoordelijkheid om onze work-life-balans op orde te krijgen. De overheid moet ook haar steentje bijdragen.”

Josephine wist actrice Veerle Dobbelaere als gastvrouw te strikken. “Zij is ook alleenstaande moeder geweest”, legt ze uit. “We zijn blij dat Veerle zich engageert voor het event. Je moest eens weten hoeveel mensen zich schamen als alleenstaande ouder. Het taboe van de zielige alleenstaande, moet dringend de wereld uit. We hebben nood aan rolmodellen en positieve verhalen.”

Alles begint met een betere work-life-balans.

30-urenweek als sleutel

Kan de 30-urenweek bijdragen aan een positief verhaal? “Daar ben ik van overtuigd.” Josephine steekt van wal. Haar stokpaardje, dat is duidelijk. “Alles begint met een betere work-life-balans. De meeste alleenstaande ouders werken voltijds. Ze kunnen het zich simpelweg niet permitteren minder te werken.

Het gevolg is dat ze zichzelf voortdurend voorbij rennen. Er rest geen tijd meer voor zichzelf. Kun je bovendien niet rekenen op een sociaal netwerk dan blijft er al helemaal niets meer over. En zo sta je ook de ontplooiing van je kinderen in de weg. Want wie brengt hen naar de muziekschool? Naar de sportclub …? Al die activiteiten vinden plaats ofwel op woensdag, ofwel na vier uur. Zeg nu zelf, wie is er dan thuis? Werk zorgt op deze manier voor stress en dat zou niet mogen.”

De olie die de motor doet draaien

“30 uren werken met behoud van een voltijds loon, betekent dat er tijd vrijkomt”, gaat Josephine verder. “Tijd voor jezelf is noodzakelijk. Zelfzorg is niet de kers op de taart. Het is de olie die de motor doet draaien. Bij de meeste alleenstaande ouders schiet die zelfzorg erbij in.

Zelfzorg gaat niet alleen maar over me-time.

Zelfzorg gaat niet alleen maar over me-time. Het gaat ook over grenzen durven aangeven tussen de zorg voor jezelf en de zorg voor je kinderen. Je kunt niet zomaar tegen je kind zeggen: ‘Trek je plan’, want er is niemand anders.

Dus ja, de 30-urenweek is geen overbodige luxe. Net zo min als thuiswerk, maar dat is een andere discussie. Positief aan beide maatregelen, is dat de focus op de ouders ligt en niet op de kinderen.”

Hoger niveau

En die alleenstaande ouders, ze doen het toch maar. In hun eentje. Straf hé! Josephine begrijpt de reactie van mensen rondom haar. Het is ook bewonderenswaardig wat ze gedaan krijgen, deze mama’s en papa’s. De verschillende rollen die ze opnemen, de verantwoordelijkheid die ze in hun eentje dragen. Maar ze zijn méér dan dat. “Door ons als straffe madammen of moedige mannen te bestempelen, onstaat het beeld dat we alleen maar dat zijn. Dat dat het hoogste is dat we kunnen bereiken. Terwijl wij, door wat we hebben meegemaakt, net sterker in het leven staan. Dat potentieel is er alleszins.

De Fransman Brendon Burchard heeft het over performance necessity. Een intrinsieke of innerlijke motivatie die zorgt dat wij ons doel bereiken. Bij de een is dat uit de schulden raken, bij de ander een huis kopen of een betere job vinden. Het is die innerlijke motivatie die zorgt dat je je leven op een hoger niveau krijgt.”

Hoe een kleine verandering in je leven, grote gevolgen kan hebben.

Begin bij jezelf

“Helaas vinden heel wat ouders die innerlijke motivatie niet. Bij hen weegt de struggle om rond te komen. Anderen prijzen hen om de verkeerde sterktes. Hun zelfbeeld daalt. Ze komen in een negatieve spiraal terecht. Met een betere work-life-balans krijgen ze extra tijd om uit te zoeken hoe ze hun leven naar een hoger niveau kunnen tillen. Weet je, leren houden van jezelf doe je niet door als een konijn door het leven te snellen. Je doet dat door tijd te nemen. Stil te staan bij jezelf. Waar ben ik goed in? De 30-urenweek schenkt tijd om dat te doen. Veel mensen onderschatten het effect van persoonlijke ontwikkeling. Maar ik verzeker je, je leven gaat er op alle domeinen op vooruit.”

Vlindereffect

How do you change the world? One room at a time. Which room? The one you’re in.

Josephines lijfleuze krijgt vorm door haar verhaal. Het doet denken aan het vlindereffect. Hoe een kleine verandering in je leven, grote gevolgen kan hebben.

Deel je verhaal

Inspireert dit verhaal van Josephine je? Heb je zelf een gelijkaardig parcours afgelegd? Deel je eigen verhaal met Femma via gerichtopevenwicht@femma.be.

Meer weten over Josephine?

Neem een kijkje op haar website.  Of trommel je familie en vrienden op en wip eens binnen tijdens het evement ‘We rock around the clock’ in Leuven. Op 21 maart van 16u tot 22u. Alle info vind je hier.

Delen: 

Reacties

Josephine lanceerde ondertussen een petitie voor betere levensomstandigheden voor alleenstaande ouders.  Die petitie vind je hier.

Reactie toevoegen